Zwaar

Eindelijk thuis! Met veel spierpijn en alles wat er bij hoort als je 161,9 kilometer hebt gelopen… Ik heb een paar grote blaren op mijn voeten staan. Maar gelukkig valt het lopen wel mee. Het lopen is me vrij goed bevallen hoewel de laatste kilometers elke dag het zwaarst waren…

Dag 1

Op dag 1 ben ik met een militair die bij ons in het pension zat mee gelopen we hadden toen aardig het tempo er in, we liepen iedereen voor bij en we waren dan ook redelijk op tijd binnen. We zijn toen om 6:10 begonnen met lopen. Maar dat betekent ook dat je om 4 uur je bed uit moet.. Maar daar had ik toen nog niet zo veel moeite mee… Tijdens het lopen steeds gerust bij de militaire rust punten.. Hier kon je ook allerlei eten en drinken krijgen. Onder weg praat je natuurlijk over van alles en nog wat en het was erg gezellig.

Dag 2

Vandaag ben ik met weer met de Nico mee gelopen (dit is de militair die in het pension zat.) hoe wel ik na een tijdje zo iets had dat het me te snel ging. Ik ging dus wat meer op mijn eigen tempo lopen. Bij de eerste rustpunt kwam ik hem weer tegen. Na een tijdje gerust en gegeten weer verder gelopen, maar toen ik verder zou lopen voel je je blaren etc. weer. Maar als je een tijdje loopt voel je je weer wat beter.

Dag 3

Vandaag heb ik voor een groot deel alleen gelopen. Maar je praat natuurlijk met mensen die met je mee lopen. Zo heb een tijdje met met een militair mee gelopen die me een tip gaf voor mijn knie.. Hij zij dat er een stuk tape onder moest doen zodat de belasting wat minder zou worden. Verder beviel de u heuvelen me goed, ik ben natuurlijk gewent om in de duinen te lopen. Het was wel een warme dag maar ik had een natte T-Shirt in mijn nek gelegd zodat die lekker koel bleef. In de dorpjes steeds mijn flesjes water gevuld bij mensen die hun tuin slang buiten hadden liggen en je water kon krijgen. Ook Vitens had 2 punten waar je lekker water kon krijgen.

Dag 4

Eindelijk de laatste dag! deze dag viel me heel erg zwaar vooral omdat het op een gegeven moment heel harde begon te regen en alles nat werd. Ook heeft het geonweerd en er was zelfs een in slag bij de spoor wegen. Helaas was mijn mobieltje toen ook nat geworden en daardoor onbruikbaar. Tijdens de intocht was het gelukkig wel droog en was het heel gezellig. Heel veel mensen langs de weg die je aan moedigen. Ik heb zelfs een Gladiool gekregen van een jonge dame. De intocht viel me toch wel zwaar vooral omdat je nog zo lang moest lopen. Eenmaal bij de finish ben je toch wel opgelucht en ben je trots op het kruisje die op m’n borst gespeld zit. Hierna ben ik door de drukte naar de finish gelopen, en hier ben ik mijn lift en ook mijn vriend Benedik mis gelopen. Uit eindelijk bleek dat hij en zijn ouders een uur op mij gewacht hadden en ik heb een uur op hen gewacht aan de andere kant van de spoorlijn. EN ja doordat m’n mobieltje stuk was kon ik hem ook niet bellen. Met aan ander mobieltje kon ik uiteindelijk via een andere mobieltje en een sms van de voicemail zijn broertje bereiken en die heeft weer zijn ouders bereikt en zo ben ik weer thuis gekomen. Toen nog ge BBQ’t wat nog wel even gezellig was. Daarna afscheid genomen van de lopers die ook mee liepen.

Dag 5

Eindelijk weer thuis. Met de middagboot, die ik nog bijna gemist had ook. Op Vlieland stond de fanfare me op te wachten en kon ik met de taxi naar huis. wat natuurlijk heerlijk was. Thuis lekker met m’n voeten in een voeten badje en even helemaal niets hoeven te doen.. En nu dus een stuk op internet zetten. en kijken war jullie nog op de site hadden gezet.. Ik wil Jelle ook nog even bedanken dat hij er steeds even op zette dat het goed met me ging, want daar had ik natuurlijk geen tijd en zin in.

Ook nog even een paar foto’s van mij en de andere lopers…

Vierdaagse