Vietnam

Ho Chi Mingh/ Saigon

De eerste stop in Vietnam is Ho Chi Mingh, Wat onze eerste ervaring in de verkeersgekte van Vietnam zou worden. De regels worden massaal genegeerd en de scooters krioelen als mieren om je heen als je door deze miljoenen stad loopt. Vooral de straat oversteken is een hele uitdaging, waarbij gewoon rustig doorlopen eigenlijk het beste werkt. Auto’s en scooters ontwijken je wel onder luid getoeter.

Gelukkig hadden we maar een dag in de stad. Na de welkom meeging met de nieuwe gids voor Vietnam zijn we met de nieuwe groep de stad in gegaan om bij de food market even wat te gaan eten. De volgende dag zijn we met z’n allen naar de Cu Chi tunnels geweest. Hier konden we de tunnels bezoeken die tijdens de Vietnam oorlog zijn gegraven door de Vietcong om tegen de Amerikanen te vechten. Erg indrukwekkend om te zien om met hoe weinig middelen deze tunnels gegraven werden en hoe slim er gevochten werd. We kregen hier een rondleiding van een veteraan uit het Zuid Vietnamese leger. Hij kon heel goed vertellen wat hij tijdens de oorlog had meegemaakt. Na de tunnels zijn we terug gegaan naar Ho Chi Mingh om weer even wat te eten bij de food market en daarna zijn we naar het War Museum geweest. Ook dit was weer erg indrukwekkend, vooral ook om te zien hoeveel schade de Amerikanen hebben aangericht met hun bombardementen en met het gebruik van Agent Orange. Iets waar in Nederland amper aandacht aan wordt geschonken. Maar het eist nog steeds slachtoffers. Kinderen die in gebieden worden geboren waar Agent Orange werd verspreid worden met ernstige lichamelijke afwijkingen geboren. Zelfs na de derde generatie worden er nog zieke kinderen geboren. Al met al was het een heel mooi museum met heel veel informatie.

Dalat

De volgende dag was het tijd om de hete stad achter ons te laten en naar de koelere bergen te reizen. Ook hier hadden we maar een volle dag. Maar voor de in deze stad aankwamen zijn we eerst nog gestopt om in een soort roller coaster van de berg af te sjezen, met een soort bobsleeën. Was erg gaaf om te doen! Eenmaal in Dalat, een prachtige jonge stad gebouwd door de Fransen rond de jaren 20 van de vorige eeuw, was het heerlijk koel! Een graad of 24 voelde wel koud aan 😊. Het hostel Woodstock deed zijn naam wel eer aan en was heerlijk. Lekkere koffie en goed ontbijt ‘s Ochtends. Voor de verandering zijn we weer eens uit eten geweest. Dit keer met de hele Stray groep die nu door Vietnam reizen. Ook onze gids en chauffeur gingen mee. Erg gezellig dus. Daarna zijn we naar de Mazebar geweest om onder het genot van een biertje door een doolhof te dwalen en afsluiten bij de bar om de verjaardag van Rob te vieren. 

De volgende ochtend werd ik om negen uur opgehaald door de Easy Riders, achter op de motor dwars door de bergen en de buiten wijken van Dalat scheuren. Tijdens de rit stopten we op verschillende plekken zoals een koffieplantage, bloemen kassen, een katoenplantage en een krekel kwekerij. Ook konden we een tempel bezoeken en de hoogste vrouwelijke Buhda van Vietnam. Onderweg was het genieten van het prachtige uitzicht over de bergen en de landbouw gronden. Ook zijn we nog een stuk van een berg op geklommen. Hier kwam ik nog een paar vrienden van Stray tegen. Ik had er even voor gekozen deze trip zelf te boeken en niet met Stray te doen. Was ook gezellig met iemand uit London, Los Angeles en drie Duitsers. 

 Nha Trang

Tja en toen was het tijd om afscheid te nemen van een groot deel van de groep waarmee ik de afgelopen drie weken heb rondgereisd. De meesten hebben maar een paar weken voor Vietnam en stoppen niet langer in sommige plaatsen. Nha Trang is ook geen stop waar Stray s nachts verblijft maar een lunch stop tussen Dalat en Bai Xep. Samen met Jade en Maria ben ik hier wel drie dagen gebleven, terwijl de rest doorreisden naar Bai Xep. Toch wel raar om na zo’n lange tijd afscheid te nemen. 

Maar goed in Mha Trang had ik twee dagen om te duiken gepland. Eigenlijk zou ik maar vier duiken doen maar heb er uit eindelijk voor gekozen om twee extra duiken in te plannen. En het was heerlijk om weer in het water te gaan! De eerste dag was het ook nog heerlijk weer maar de tweede dag waaide het harder en regende het wat. Terwijl het zicht onderwater juist de tweede dag beter was. Het duiken hier is toch wel anders, het is allemaal wat minder, minder vis, minder koraal, minder warm en minder spectaculair dan op Koh Tao. Maar dat mag de pret niet drukken! 

‘S avonds zijn we met z’n drieën gezellig uit eten geweest en nog wat gedronken aan het strand. Het is hier trouwens net klein Rusland, zoveel Russen komen hier. Ook veel borden zijn in het Russisch vertaald.  

Hoi An

Vijf dagen in het mooie stadje Hoi An. Met Jade, Maria, Christian en Laura zijn we, op de eerste dag, de oude binnen stad gaan verkennen. We spraken ‘s ochtends eerst af bij de Hoi An roastary voor een bakje koffie. Om daarna Het toegangsbewijs, voor vijf verschillende gebouwen, te kopen. We hadden van de Stray gids al te horen gekregen welke het meest de moeite waard waren. Waaronder de Japanse brug, Sa Huynh Cultuur museum, het Tan Ky old house en de Phuc Kein assemblage Hal. De middag sloten we af bij Hoi An art traditional performance house. Een dans voorstelling met traditionele kleding, muziek en dans. Omdat we bij de Japanse brug geen kaartje hadden gebruikt konden we nog een extra Vietnamese tempel bezoeken. ‘S avonds na het diner hebben Maria, Jade en ik nog een rondvaart gemaakt over de rivier van Hoi An waar we de bekende drijvende kaarsjes te water konden laten. Dit was heel mooi om te doen, de stad is ‘s avonds mooi verlicht met de lantaarns en verlichting op te gebouwen en de bruggen. 

Op zaterdag was het tijd om de fotografie cursus van Pieter Jansen te doen. Dit was erg leerzaam om wat meer informatie te krijgen over de camera en hoe je nog mooiere foto’s kan maken. Tijdens de cursus bezochten we verschillende plekken op een eilandje in de rivier bij Hoi An, waar we foto’s maakten van de bootjes, mensen en dieren. Zo heb ik foto’s gemaakt van mensen met de traditionele hoedjes terwijl ze plastic flessen aan het sorteren waren. Daarna zijn we naar een scheepswerf gegaan en ‘s avonds zijn we bezig geweest met nachtfotografie. 

De volgende dag heb een Tour geboekt naar de Marble Mountains. Waar ik verschillende tempels op en in de bergen kon bezoeken. Vooral de laatste grot was erg interessant omdat er rare, lugubere beelden te zien waren van figuren die vrouwen aan het martelen waren, ik snapte niet zo goed wat daar de betekenis van was. Toch was het een mooie dag en weer veel gezien. 

Maandag hadden we afgesproken om met z’n allen naar de Golden Hands bridge te gaan. We twijfelden eerst nog om een taxi te nemen maar besloten uiteindelijk toch om met een tour te gaan. Dit viel eerlijk gezegd een beetje tegen, aangezien het een hele grote groep was. Maar het bezoek aan Ba Na Hills was wel de moeite waard. We gingen met een kabelbaan de berg op, een tocht van ruim een kwartier. Behoorlijk hoog nog dus. Daar aangekomen konden we rond kijken bij de tempels, de hoogste vrouwelijke Buhda van 67 meter en de bloemen tuinen. Daarna gingen we de Golden Hand bridge op. Gelukkig hadden we mooi weer waardoor we prachtig uitzicht hadden over de bergen en hebben we de nodige cliché foto’s gemaakt;). Na 1,5 uur was het tijd om de volgende kabelbaan te nemen naar het Franse dorp. Vol met nagemaakte kastelen. Je kon echt zien dat het voor toeristen was gemaakt en was mij ook veel te druk daar. We kregen hier een buffet lunch, nou wat een chaos was dat. Het eten viel ook tegen helaas. Na het eten kregen we de tijd om het dorpje te verkennen en naar het indoor pretpark te gaan. Wat me een beetje deed denken aan Preston Palace. We hebben ons hier uiteindelijk prima vermaakt. Daarna was het weer tijd om terug te gaan naar Hoi An.

Op de laatste dag in Hoi An had ik een tour geboekt naar de My Son tempels, deze zijn ouder dan de Ankor tempels en zijn gebouwd tussen de jaren 800 en 1000. En werden door de Fransen rond 1920 het ontdekt. Helaas zijn ze door Amerikaanse bombardementen tijdens de Vietnam oorlog voor een groot deel verwoest. Maar worden om dit moment weer deels hersteld en opnieuw opgebouwd. Helaas wel met moderne stenen. Uiteindelijk was het toch erg leuk om de verschillende elementen tussen Ankor en de My Son tempels te zien. 

Terug in Hoi An had ik weer met de anderen afgesproken om te gaan dineren en helaas bleek het tijd om afscheid te nemen van Jade. Vanwege het Corona virus moest ze haar plannen wijzigen en kon ze niet meer naar Australië vliegen. Ze moest dus direct door naar Nieuw Zeeland en een paar dagen eerder dan gepland. Daarom hebben we er maar een gezellige avond van gemaakt bij onze inmiddels vaste rooftopbar.

Hué

We vertrokken rond 8 uur uit Hoi An richting Hué. Na een ritje van 5 uur kwamen we aan bij het DMZ hotel en konden we even lunchen. Daarna was het tijd om, samen met Maria, Christian en Laura, achterop de scooter Hué te gaan verkennen. Zo bezochten we onder andere een Japanse brug, de graven van de vroegere koningen van Vietnam, de buiten wijken van Hué. Waar op traditionele wijze wierookstokjes en rieten hoedjes gemaakt worden. Daarna zijn we in overleg met de gids naar het verlaten waterpark geweest. Dit park is jaren geleden gesloten en is officieel niet meer te bezoeken. Maar via een sluiproute door het bos en na 20.000 dong per persoon voor de bewaking mochten we er toch in. Het bleek dat we niet de enige waren die het park bezochten en zagen we dat er enkelen boven op een van de gebouwen stonden. En dus kwam de bewaker schreeuwend in het Vietnamees naar ons toe om ze van het gebouw te sturen. We voelden ons niet zo op ons gemak en besloten om door te lopen naar een soort stadion waar denk ik watershows gehouden werden. Uiteindelijk kwamen we via de hoofdingang weer terug bij onze scooters. De tour sloten we af bij het royal palace. Gebouwd als een fort met drie grote muren erom heen. Helaas was het al na vijven en was het al gesloten. 

Phong Nha 

Na een nachtje in het DMZ hotel was het tijd om door te reizen naar Phong Nha. Maar voordat we die kant op reden hebben we eerst nog de Vinh Moc tunnels bezocht. Deze werden tijdens de Vietnamoorlog gebruikt om in onder te duiken. Verspreid over drie etages van 14 tot 23meter diep waren er kamers, badkamers, ontmoetingsplaats en een keuken gebouwd. Zo’n 90 gezinnen woonden hier gedurende zes jaar en wisten veelal aan het zicht van de Amerikanen te ontsnappen. Toch werden de tunnels op verschillende plaatsen gebombardeerd. Rond rond een uur kwamen we hier aan en was het tijd om te gaan lunchen. Daarna konden we inchecken in het hostel, wat erg tegen viel trouwens. Ik was de enige in de kamer en het was niet echt schoon en comfortabel helaas. Maar goed dat hoort er ook bij tijdens het reizen. 

De volgende ochtend gingen we het Phong Nha-Ke Bang nationale park bezoeken. Dit NP staat vooral bekend om zijn vele groten die inzet gebied te vinden zijn. Wij brachten een bezoek aan de Thien Doung Cave. Een van de grootste grotten ter wereld met zo’n 37 kilometer lang. Zelf konden we slechts 1,5km de grot in. Maar wat een prachtige grot, vol met stalagmieten en stalactieten. Die samen natuurlijke sculpturen vormen. 

Na de lunch gingen we op de fiets het gebied rondom Phong Nha verkennen. De eerste stop was bij een soort bloemen boerderij waar je foto’s kon maken. Hier werd ik meteen al gevraagd om met vier Vietnamese dames op de foto te gaan 😀. Daarna gingen we door naar een eenden boerderij waar we de eenden mochten voeren en een water buffel, genaamd “Donald Trump”, mochten aaien. De tocht sloten we af bij een bar aan de voet van de berg. 

Tam Coc – Ninh Binh 

Tja en toen was het tijd voor de laatste rit met Stray richting Ninh Binh. Hier ben ik 3 volle dagen geweest en heb de tijd vooral met Christian en Laura doorgebracht. Maria was al na 1 nacht door gereisd naar Hanoi. In Ninh Binh was het dus vooral afscheid nemen van iedereen waarmee ik de afgelopen weken heb gereisd. Maar ook om de laatste week nog even alleen verder te reizen, richting Cat Ba. 

Tam Coc is een prachtig gebied met veel rijstvelden, een rivier omringt met hoge bergen. Het leent zich goed om het gebied te verkennen op de fiets en ik heb dan ook twee dagen een mountainbike gehuurd. Samen met Christian en Laura trokken we er op uit, om verschillende bezienswaardigheden te bezoeken. Zoals een van de vele pagoda’s, de rijst velden en verschillende uitzichtpunten. Waaronder een die te bereiken is met een trap van ongeveer 500 treden. Hier hebben we ons zelf verwend met een Banh Mi, een heerlijk gevulde baguette met kip en groente. 

Cat Ba

Vandaag had ik eigenlijk een rustig dagje op de planning en wilde eigenlijk een rondje wandelen over het eiland. Maar aangekomen bij de Cannon Hill bleek dit gesloten te zijn. Daarom besloot ik om via een verborgen trap naar een ander uitkijkpunt te klimmen en van het uitzicht te genieten. Niet veel later kwamen er twee Nederlanders bij waarmee ik aan de praat raakte. Samen begonnen we aan de afdaling en besloten we even wat te gaan eten. Tijdens de lunch kwam naar voren om een scooter te gaan huren en naar het nationale park te rijden. We hadden alle drie nooit echt gereden dus we dachten dat we het wel konden 😉 gelukkig is Cat Ba niet zo druk. Dus na een kort rondje besloten we om er voor te gaan. We reden rustig naar het park om eerst een grot te bezoeken waar tijdens de Vietnam oorlog een ziekenhuis was gebouwd. Eigenlijk een bunker in een grot. Daarna reden we door naar Ngu Lam peak om daar de berg te beklimmen en van het uitzicht te genieten. Op de terugtocht nog even gestopt om een paar foto’s te maken. En de dag afgesloten met een goede maaltijd.

Ha Long Bay

Vanuit Cat Ba had ik een twee daagde tour geboekt naar Ha Long Bay. ‘S Ochtends vroeg werd ik op gehaald door een busje die me naar de plek waar we de wandeling zouden gaan maken in het nationale park. Dit bleek de zelfde tocht te zijn die er de dag ervoor al hadden gedaan. Gezien het weer en de bewolking had ik niet zoveel zin om de klim nog een keer te maken. Daarom bleef ik beneden wachten en mijn blog maar even bij te werken. Zoals jullie soms merken upload ik eerst de foto’s naar Polarsteps en later de tekst, dat komt doordat de app regelmatig vast loopt. Maar goed nadat de rest van de groep terug was reden we door naar de haven en gingen we aan boord van een klein bootje die ons naar de grote boot bracht. We voeren meteen uit richting de haven van Ha Long en konden we van het uitzicht genieten en later van een simpele lunch. In Ha Long ging de rest van de groep weer van boord en moest ik een uurtje wachten op de nieuwe groep. Toen die aan boord kwamen hervatten we de reis door de baai, richting een eiland waar we naar een uitzicht punt konden klimmen en om te zwemmen. Daarna staken we over naar een ander eiland waar we een prachtige grot konden bezoeken. Terug op de boot was het voor mij tijd om over te stappen naar een andere boot waar ik die nacht zou slapen. En wat een fijne kamer had ik daar! Heerlijk voor me zelf alleen. Na een snelle douche ging ik naar boven en leerde ik de rest van de groep kennen. Het bleken 12 Denen te zijn, maar heel aardig. Samen met hen hebben we er een gezellige avond van gemaakt en de nodige biertjes gedronken. Ook hebben we een muziek quiz gespeeld, waar het leeftijdsverschil duidelijk te merken was 😉 

Na het ontbijt was het tijd om terug te gaan richting Cat Ba. Eerst pikten we nog twee jongens op van de boot waar ik gisteren op zat. Op het boven dek konden we heerlijk genieten van het uitzicht. Eenmaal op Cat Ba bleek dat er medische checks ingesteld waren omdat er in Hanoi iemand met het Corona virus was gesignaleerd. M’n paspoort lag nog in het hostel dus het duurde even voordat ze me doorlieten het eiland op. Gelukkig kon ik mijn e-visum laten zien en mocht ik toch door. Terug in het hostel leek er verder niet zoveel aan de hand te zijn. Maar ik zou  ‘s middags weer opgepikt worden voor de Lan Ha Bay tour. Maar die bleek helaas gecanceld te zijn. Net als alle andere tours naar Ha Long Bay op dit moment. Ik heb dus eigenlijk nog geluk gehad.

Hanoi

De volgende ochtend ging ik terug naar het vaste land en door naar Hanoi. De terug tocht verliep wat chaotisch. Samen met een Engels meisje zat ik in de bus vanuit ons hostel. Bij de pier aangekomen moesten we uit de bus en moesten we wachten op de speedboot die ons naar de overkant zou brengen. Gelukkig spreken ze allemaal goed Engels, niet dus, en kregen we niet echt informatie. Uiteindelijk werd het duidelijk wat de bedoeling was en gingen we aan boord van de speedboot. Hier kwam ik nog een paar Nederlanders tegen waarvan de tour helemaal geannuleerd was. Eenmaal in Hanoi heb ik eigenlijk niet zo veel meer gedaan. Lekker de hele middag gerelaxte en ‘s avonds een streetfood tour gedaan. Ook de laatste dag in Vietnam heb ik lekker rustig aan gedaan.